Niewiarygodne, ale na tych wspaniałych terenach nie szusują jeszcze prawie wcale narciarze z Polski, co odróżnia je od odległej o zaledwie 50 km w linii prostej doliny Aosty, od 3 lat niezwykle popularnej w naszym kraju.
Na południowy zachód od Turynu rozpościera się Val Susa z gigantycznymi terenami, które stały się sławne dzięki rozgrywanym tu konkurencjom narciarskim podczas Igrzysk Olimpijskich w Turynie oraz Mistrzostw Świata w Narciarstwie Alpejskim i Snowboardzie, zaś niedaleko w Pragelato rozgrywane są konkursy skoków narciarskich. Położona na granicy francuskowłoskiej Vialattea (Droga Mleczna) to 3 co do wielkości region narciarski we Włoszech. Trasy narciarskie liczą aż 400 km i co najważniejsze są w pełni połączone ze sobą. Bez odpinania nart przemieszczać się więc można pomiędzy terenami 6 stacji: z Sauze d’Oulx do San Sicario, Claviere, a dalej, do położonej w centrum Cesany, słynnego Sestriere aż za granicę francuską do Montgenevre. Poza pełniącym funkcje centrum regionu Sestriere, w którym charakterystyczne 2 hotelowe wieże, na sposób francuski psują krajobraz, pozostałe miejscowości zachowały dużo tradycyjnego alpejskiego charakteru. Wśród narciarzy dominują Brytyjczycy i Skandynawowie, natomiast trasy zjazdowe należą do najbardziej słonecznych i najmniej zatłoczonych w Alpach
BARDONECCHIA
Położona tuż przy granicy francuskiej w Val di Susa, w południowo-zachodnich Alpach, Bardonecchia była gospodarzem pierwszych Włoskich Mistrzostw Narciarskich w 1909 roku a także jednym z ośrodków Igrzysk Olimpijskich w Turynie w 2006 roku – gdzie rozgrywane były konkurencje snowboardowe. Stacja jest również świetnym punktem wypadowym do oddalonej o zaledwie 20 min. Vialattea, gdzie na najbardziej wytrwałych narciarzy czeka 400 km tras zjazdowych. Dwa rejony narciarskie: Campo Smith (1330 m n.p.m.) – z pięknymi nartostradami zlokalizowanymi poniżej górnej granicy lasu i Jafferau (2800 m n.p.m.) – z zapierającymi dech w piersiach widokami, idealnie spełniają wymagania nawet najbardziej wymagających narciarzy, zapewniając doskonale przygotowane trasy, a po całodziennym szaleństwie na stoku bogatą ofertę apres ski w tamtejszych barach. Jest to również wymarzone miejsce dla snowboardzistów, gdzie mogą spróbować swoich sił w snowparku, snowtubingu oraz na half pipe (rynna o długości 130 m), a także jazdy pozatrasowej.
Ogółem 100 km tras, sztuczne naśnieżanie; 50% tras.
Wyciągi - gondole i koleje linowe; 1, wyciągi krzesełkowe; 8, orczyki; 11
Trasy - 10% trudnych, 40% średnich, 50% łatwych.
VIALATTEA
Sestriere, najwyżej położona w tym regionie (2035 m n.p.m.) i jednocześnie jedna z najnowocześniejszych i najlepiej wyposażonych stacji w Alpach Włoskich. Na szczycie Sises (2658 m n.p.m.) zlokalizowano świetne trudne trasy dla zaawansowanych narciarzy. Sauze d’Oulx (1509 m n.p.m.) sprzyja rodzinnemu uprawianiu narciarstwa, Sansicario jest najnowocześniejszą stacją w Vialattea, chętnie odwiedzaną przez bardziej zaawansowanych narciarzy. Z Claviere (1760 m n.p.m.) wyciągi wywożą narciarzy na kopulaste wzniesienia Monti della Luna, czyli Góry Księżycowe. Narciarzy przyciągają tu przyjemne, średnio trudne trasy i wspaniałe widoki. Z Cesany (1350 m n.p.m.), położonej w centralnym punkcie Drogi Mlecznej, można wjechać na stoki Monti della Luna oraz Sansicario. W Montgenevre (1850 m n.p.m.) narciarze mają do dyspozycji raczej łagodne stoki i kilka szybkich tras.
Ogółem 400 km tras, przepustowość wyciągów; 100 000 os./godz., sztuczne naśnieżanie; 30% tras
Wyciągi - gondole i koleje linowe; 3, wyciągi krzesełkowe; 29, orczyki; 16
Trasy - 21% trudnych, 56% średnich, 23% łatwych.
Vialattea [kliknij]
Vialattea [kliknij]
Bardonecchia [kliknij
Vialattea [kiknij]